Plateaus

Op de twaalfde verdieping van Pupin Hall (foto) werken twee zonen van geemigreerde Russische families, een Iraanse promovenda met een onuitspreekbare naam, een Chinese promovenda, een Braziliaanse bezoekster, een Indische postdoc die het maar koud vond in Holland en dan nog een Amerikaanse Italiaan. Met deze mensen deel ik een lab. Geen kantoor, want onze bureaus zijn in het lab geplaatst om de voeling met het experiment de vergroten. Voor 11 uur is er niemand aanwezig, daarna druppelt iedereen langzaam binnen. De laatste is steevast Andrea, de Amerikaanse Italiaan, want hij zegt ervan te houden om 's nachts door te werken. Dat geloof ik graag, maar hij is ook degene die net als ik (en de rest van de wereld overigens) quantumgeleiding in grafeen wil meten. De nacht op de dag dat Obama zijn rede uitsprak en ik erachter kwam dat de Columbia-mensen hetzelfde doel nastreven als ik, besloten mijn collega-concurrenten druk op de ketel te zetten. De Indische postdoc Vikram heeft tot 1 am doorgewerkt en de Italiaanse Andrea heeft de zon vanuit Pupin Hall op zien komen. De nachten erop trok de Indier het niet meer, maar de Italiaan hield zijn 15 uur arbeid per dag stevig vast. Terwijl ik relatief rustig in mijn bedje lag, verlamd door de afstand tot de Delftse mengkoelers.
Andrea kan niet stil zitten. Als hij niet aan het meten is, speelt hij wel met zijn mondharp achter de computer of loopt hij pizza's voor de lunch te regelen. De groep draait om hem. In een bespreking is het hoofdeinde van de tafel voor hem, ook al komt hij een kwartier te laat, en leidt hij de discussie. Ook krijgt hij het voor elkaar allerlei mensen voor hem klusjes te laten doen. Hij is net het mooiste meisje van de klas, maar meisjes heb je niet in de natuurkunde. Zijn laatste curiositeit is het flesje sterke drank op zijn bureau. Dat zal Andrea de afgelopen dagen wel nodig hebben gehad, want toen ik vrijdag aan mijn praatje over mijn werk begon, wist ik dat ik voorop lag. En dat ik de Kim-groep dus om de oren kon slaan met tekenen van de heilige graal: plateaus. Na afloop was professor Kim onder de indruk en stelde Andrea een samenwerking op het gebied van oxides voor ALD topgates voor. Victorie!

Redman

Vanavond gaf Joshua Redman een concert in de Highline Ballroom ter ere van zijn nieuwe album Compass. 431 West 16th Street is een achteraf gelegen fabriekshal downtown New York. Achter de witte gevel gaat een jazzclub schuil waar Brian Blade, Larry Grenadier, Gregory Hutchinson, Ruben Rogers en Joshua Redman vanavond helemaal uit hun dak gingen. Yeah, man!
Alles wordt aan Obama opgedragen, zo ook dit optreden en de trip van Redman van afgelopen nacht. Bij het horen van het woord Obama worden de mensen helemaal uitzinnig. Net zoals gisteren bij de live uitzending van de inauguratie. Er stond een groot scherm op het binnenplein van Columbia dat toegejuigd werd door een menigte van 1000 mensen. Hoewel het flink vroor, waren de studenten toegestroomd om met een kop warme chocolademelk in hun hand de inauguratie met zijn allen bij te wonen. Elke opzwepende uitspraak werd met een luid applaus en gejuich beantwoord.
Ongelukkig genoeg hadden zich net voor het middaguur op die betreffende dinsdag donkere wolken boven mij samen getrokken. De grafeengoeroes aan Columbia University zijn namelijk precies hetzelfde aan het meten als wat ik wil gaan meten. Barack H Obama gaf me weer goede moed, want wanneer stormen woeden, zullen wij moeten vertrouwen op eerlijkheid, hard werk, moed, tolerantie, loyaliteit en patriottisme. Met onze ogen op de horizon gericht zullen we onze makkers eren die voor ons gestorven zijn in Gettysburg en Normandie. Als een echte Amerikaan trek ik dus weer vol goede moed ten strijde om de elektronen in mijn dunne koolstoflaagje te temmen.
Appelen is niet alleen een mogelijk meervoud van appel, maar ook een nieuw werkwoord waarvan ik de definitie de komende vier maanden probeer te ontdekken. Wie weet hoort daar wel een bezoekje aan Arnon Grunberg bij om zijn Apple iMac over te kopen. Ik denk dat ik voorlopig maar genoegen neem met mijn 21 januari 2009 NY Times als collector's item.