Anarchisten

De 43e Superbowl was voor mij de eerste. Ace Ventura: Pet Detective was mijn kennismaking met de wandelende spierbundel sport. Maar nu heb ik dus in het echt, al was het via een televisiescherm, een hele wedstrijd gezien. Een Amerikaanse huisgenote overtuigde me dat ik voor de Arizona Cardinals moest zijn, want ze hadden zo'n aardige quarterback. Hoewel hij en meneer Fitzgerald aardig hun best deden, werd het uiteindelijk toch een teleurstellende avond.
Maar niet zo teleurstellend als mijn zoektocht naar Doutzen Kroes. Inmiddels ben ik al voor de derde week in New York en nog steeds ben ik haar niet tegengekomen. Heleen Mees en Boris Dittrich heb ik al de hand geschud, maar van de schone blonde heb ik zelfs nog geen glimp mogen opvangen. Misschien moet ik mijn detective werk voortzetten met behulp van de database van Ellis Island Museum, die ik ontdekte nadat ik met een zootje zjerman bankers afgelopen zaterdag een toeristisch tripje door de Hudson baai maakte. Ellis island is de plek waar bijna alle immigranten aankwamen. De grote oceaanstomers gingen voor anker in de baai en de passagiers werden met veerboten naar de aankomsthal op Ellis Island vervoerd. Per jaar verwerkte de administratieve afdeling honderdduizenden immigranten en tegenwoordig staan die gegevens allemaal in een prachtige online database. Is erg leuk om te kijken of er misschien familie bij zit en als je je dan ook nog op de site registreert, kun je zien of die familie misschien anarchistisch of polygamistisch was. Tegenwoordig klagen we over de vragenlijsten in het vliegtuig die informeren naar eventuele betrokkenheid bij terroristische activiteiten, maar in 1905 werd er zelfs gevraagd of men meerdere vrouwen zou willen trouwen. Gelukkig leef ik niet in het jaar dat Einstein zijn beroemde publicaties deed, want door mijn huidige Delftse onderkomen zou ik direct als anarchist herkend worden en de volgende boot terug moeten nemen.